In Memoriam

Richard Strauss schreef in de nadagen van het naziregime zijn Metamorphosen als reactie op de teloorgang van de westerse kunst tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met een citaat uit de dodenmars uit de derde symfonie van Ludwig van Beethoven kreeg het werk van Strauss de ondertitel In Memoriam, met name in verband met de gevoelens van ontzetting die de vernietiging van de Duitse operahuizen tijdens de Amerikaanse bombardementen bij Strauss achterliet.
Veel kunst werd door de nazis bestempeld als entartet: Het uitdragen van zogenaamd vijandige invloeden jegens het nationalistische gedachtengoed – Joodse en Afrikaanse kunst, jazz en ook politieke tegenstromingen – werd verboden. Ook de muziek van de Joods-Tsjechische componist Ervìn Schulhoff (Marxist, liefhebber van wereldmuziek) werd hiertoe gerekend.
Met zijn Sextet op.45 werd Schulhoff op jonge leeftijd onderscheiden met een belangrijke compositieprijs. Helaas is een veelbelovende carrière op ruwe wijze beëindigd door zijn vroegtijdige dood in een Duits concentratiekamp.
Het Adagio for Strings, Samuel Barbers meest gehoorde werk, zag oorspronkelijk het levenslicht als het middendeel van het Strijkkwartet in b, op.11. Het deel kende zoveel populariteit dat Barber het bewerkte voor strijkorkest en later ook voor a capella koor. De perfecte verklanking die Barber geeft aan de emotionele stadia van een rouwproces -verdriet, onbegrip, woede en berusting- bezorgt dit werk een plek in de top tien bij uitvaarten en herdenkingen.
Met: Ruysdael Kwartet, Joël Waterman (altviool), Ella van Poucke (cello) en Tim Gibbs (contrabas)